تونگه ( tavange ) ا . پ . انبار و مخزن . و شب و ليل . تونل ( tunel ) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - راهى كه در زيرزمين سازند و يا كوه را سوراخ كنند جهة عبور راه آهن . تونه ( tune ) ا . پ . چلهء جولاهگان يعنى تارى كه از پهناى كار زياد آيد و ريشه و طراز . تونى ( tuni ) ا . پ . دزد و عيار و راه‌زن و مفلس و گدا . تونى ( tuni ) ص . پ . آنكه تون حمام مىتابد . و منسوب بولايت تون . تونيب ( tavnib ) م . ع . سرزنش كردن . و ترسانيدن . و ملامت نمودن . تونية ( tavneyat ) م . ع . بىكار يافتن و يا سست در كارى يافتن كسى را . تونير ( tavnir ) م . ع . بلند كردن . تونير ( tunir ) ا . پ . كاغذى كه از خطا و ختن مىآورند . تو و خدا ( tov - o - xod ) پ . كلمهء سوگند يعنى قسم مىدهم ترا به خدا . توؤد ( tava'od ) م . ع . آهسته رفتن . و پوشيدن . و ربودن . تووه ( tuve ) ا . پ . زوج و جفت و دوتائى . توه ( tavh ) و ( tuh ) م . ع . تاه توها و توها ( از باب نصر ) : هلاك گرديد . و تاه فى الارض : سرگشته و حيران رفت در زمين . و تاه فى المفازة : گم كرد راه را در بيابان . و تاه الرجل : تكبر كرد آن مرد . و تاه فلان : شوريده عقل گرديد فلان . توه ( tuh ) ص . ع . فلاة توه : بيابان گم راه كننده . ج : اتواه . و ج ج : اتاويه . توه ( tuh ) ا . پ . زوج و جفت و دوتائى . و لاى و تاو پرده . و توه بر توه يعنى لاى بر لاى و تا بر تا و پرده بر پرده . توه ( tavah ) ص . پ . تبه و تباه و ضايع شده و نابود گرديده و به كار نيامدنى . توهث ( tavahhos ) م . ع . توهث فى الامر : بغور نگريست درين كار . توهج ( tavahhoj ) م . ع . افروخته شدن آتش . و فاش گرديدن بوى خوش . و درخشيدن گوهر . توهد ( tavahhod ) م . ع . گائيدن يق توهد جاريته . توهر ( tavahhor ) م . ع . گذشتن بيشتر از شب و بيشتر از زمستان . و فرو دريدن ريگ . و مضطر كردن كسى را در سخن به چيزى كه متحير بماند در آن . توهرى ( tavhariy ) ا . ع . شتر دراز كوهان . توهز ( tavahhoz ) ا . ع . بر جهندگى و سپردگى در زير پاى خود شترى كه بار گران داشته باشد . توهس ( tavahhos ) م . ع . شتافتن . و پاى لغزانيدن بر زمين در رفتار يق مريتوهس الارض فى مشيته . و به طرز نيكو رفتن شتر . توهس ( tavahhos ) ا . ع . رفتار گرانبار . توهش ( tavahhoc ) ا . ع . سودگى و بىكفشى پاى . و رفتار گرانبار . توهط ( tavahhot ) م . ع . توهط فى الطين : فرو شد در گل و لاى . و توهط الفراش : گسترد فراش را . توهق ( tavahhoq ) م . ع . سخت گرم شدن سنگ‌ريزه . و توهق فلانا فى الكلام : متحير و مضطر كرد فلان را در سخن به چيز حيرت‌ناك . توهل ( tavahhol ) م . ع . تعريض كردن و سخن سربسته گفتن به كسى تا در غلطانند او را يق توهلت فلانا اذا عرضته لان يوهل اى يغلط . توهم ( tavahhom ) م . ع . گمان بردن . توهم ( tavahhom ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خيال و وهم و تصور و گمان و پندار . و ظن و شك و شبهه و احتمال . و در توهم بودن : در وهم و خيال بودن . و توهم كردن : گمان كردن و پنداشتن . توهمات ( tavahhom t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خيالات و چيزهاى خيالى و موهومات و چيزهائى كه وجود خارجى نداشته باشد . توهن ( tavahhon ) م . ع . سست شدن يق توهن امره اى ضعف . توهوه ( tavahvoh ) م . ع . توهوه الاسد : غريد شير . توهيد ( tavhid ) م . ع . گستردن فرش را . توهير ( tavhir ) م . ع . انداختن كسى را در امرى كه روى رهائى نداشته باشد . توهيل ( tavhil ) م . ع . ترسانيدن . توهيم ( tavhim ) م . ع . به گمان افگندن و در غلط انداختن . توهين ( tavhin ) م . ع . سست گردانيدن . توهين ( tavhin ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوارى و زبونى و ناتوانى و سستى . توى ( tuy ) و ( tovy ) ا . پ . اندرون و در ميان و درون و ضمن و لاى و تا . و دو توى و سه توى يعنى دو لاى و سه لاى . توى ( tuy ) ا . پ . جشن و عيد و ميهمانى و ضيافت . توى ( tav ) ا . ع . هلاكى . توى ( tav ) م . ع . توى توى و تواء ( از باب سمع ) : هلاك شد . توى ( taviy ) ا . ع . مقيم به جائى .